که در عمق سکوت این شب پر اظطراب و ساکت و فانی,

خبرها دارد از فردای شورانگیز انسانی !

و من ... هرچند مثل سایر رزمندگان راه آزادی !

کنون خاموش, دربندم !

مجسمه آزادی، میدان آزادی، سمبل آزادی، آزادی، آزادی، آزادی

منشور حقوق بشر، اعلامیه حقوق بشر، سازمان حمایت از حقوق بشر، حقوق بشر، بشر، بشر، بشر

آرمان های انسانی، دفاع از آرمان ها، آرمان گرایی، آرمان، آرمان، آرمان

انتخابات، مردم سالاری، دموکراسی، حکومت مردم، جمهوری، کوفت، درد

حقوق بشر میخوای؟ سر برج بیا.

از انقلاب تا آزادی راهی نیست. کرایش میشه 300 تومان.

اما کوفت و درد مجانیه، هر کس هم بخواد همین الان می تونه بیاد سهمش رو بگیره!

آرمان هم اسم پسر همسایمونه.

ماشاالله دیگر بزرگ شده ام، طوری که سرم سقف را خراش می دهد. یک مقدار ناچیزی هم شکم درآورده ام(خدا برایم نگهش دارد).
شخصیتی برای خودم پیدا کرده ام، یک لیسانسی هم گرفته ام تا پیش کسی کم نیاورم. اما از همه مهمتر اینکه بسیار عاقل شده ام. دیگر همه روی من حساب می کنند. بلاخره آقا مهندس که الکی نیست.
عاقل شدن خیلی نتایج خوبی دارد، مثلاً اینکه به فکر نان هستم و فهمیده ام که پول چه ارزشی دارد، صبح تا شب وقتم را الکی نمی گذرانم. نوشتن را تعطیل کرده ام، به هر حال وقتی نمانده که صرف اینگونه کارها کنم.
آدم در دوران کودکی و نوجوانی چه تصورهای عجیب و بی معنایی که ندارد. چقدر از وقتم را تلف می کردم تا مثلاً به فلان کلاس هنری بروم و یا ساعت ها به ساختن وسایل عجیب و غریب بپردازم و طرح و نقشه های رویایی برای کشف و اختراع در سرم بپرورانم.
اما امروز هیچکدام به دردم نمی خورد. وقتی ارزش پول را بفهمی به این نتیجه خواهی رسید که «فکر نان باش، خربزه آب است». این هم از فوائد بزرگ شدن است دیگر، آدم این همه چیز می فهمد.
انسان ها برای ساختن جامعه پیشرفته باید یاد بگیرند که از وقتشان بهره کامل را ببرند. مثلاً من باید یاد بگیرم زیاد فکر نکنم، همین قدر که راه پول درآوردن را پیدا کنم کافی ست. پس فکر کردن زیادی هم تعطیل.
عاقل شدن نتایج دیگری هم دارد، مثلاً آدم تصمیم می گیرد که تشکیل خانواده بدهد، شغلی پیدا کند و باقی زندگی را به آرامش بگذراند و یا حتی بر عکس تصمیم می گیرد تشکیل خانواده ندهد و وقت بیشتری برای شغل و سرمایه اش بگذارد. در هر دو صورت انسان زندگی عاقلانه ای خواهد داشت، چون از روی عقل تصمیم گرفته و نشان داده که بزرگ شده است.
پس من به عنوان یک آدم بزرگِ عاقل و مهندس، به همه شما توصیه می کنم که نقاشی نکنید، موسیقی ننوازید، داستان ننویسید، اختراع نکنید، بازی نکنید، فکر نکنید، وبلاگ نویسی و وبلاگ گردی نکنید، رای بدهید، صبح زود بروید سر کار، تا بوق سگ زور بزنید، شب برگردید خانه و بعد از یک سری فعل و انفعال بگیرید بخوابید، فردا هم همین کار را تکرار کنید. اصلاً ذوق و قریحه به چه درد می خورد ؟ عاقل شدن ربطی به با شعور شدن ندارد.
فقط پول در بیاورید و زنده بمانید.